In this passage, Bogar addresses his disciple Pulipani, drawing on guidance from his own guru, Kalangi Nathar, to speak on the impermanence (nilaiyaamai) of the body and of worldly attachment. It is presented here in the original Tamil.
அரசனைப் போன்ற சிறப்பைக் கொண்ட எனது அருமைச் சீடனாகிய புலிப்பாணியே, நான் ரிஷிகளின் தன்மையைக் குறித்து அன்போடு உனக்குச் சொல்கிறேன், கேட்பாயாக. இந்த உலகத்தில் சாந்தமாக வாழ்பவர்கள் யார் இருக்கிறார்கள்? சித்தர்களோ இயற்கையான முறையில் தங்களின் உடல் பற்றை விடுத்து அதைத் துறந்தனர். இந்த உலகத்தில் நிரந்தரமாக இருக்கக்கூடியவர்கள் யாருமில்லை; பெருமைமிக்க மாண்பாளர்கள் அனைவரும் பொன்னுலகம் மற்றும் பரம்பொருளின் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றுவிட்டனர். நிலையற்ற இந்த உலகப் பொருள்களையும் உடலையும் நம்பி, உண்மையைத் துறந்து வாழ்ந்த கோடிக்கணக்கான மக்கள் இவ்வுலகில் வாழ்வைத் தொலைத்துவிட்டனர்.
யுக கோடிக்கணக்கான காலங்களைக் கடந்த மாண்பாளர்களும் நாதாக்களும் கூட தங்களின் நிலையைக் கவனமாகக் காக்கத் தவறி அழிந்து போயினர் என்பர். இந்தப் பூவுலகில் வாழும் சாதாரண மனிதர்களின் நிலை மிகவும் சோகமானது; இவ்வுலகில் மனிதப் பிறவி என்பதே நிலையற்றதாகிப் போனால், அன்போடு சொல்லக்கூடிய வேறு சிறப்புத்தான் என்ன இருக்க முடியும்? அழகிய இந்தப் பூலோகத்தில் உள்ள அனைத்துப் பொருள்களும் உயிர்களும் இயற்கையின் சட்டப்படி இப்படித் தற்காலிகமாக இருக்கிறதே தவிர, இந்த பூமியில் நிலையாக நமக்கு என்று எதையாவது காண முடியுமா? முடியாது.
நீ என்னுடைய மற்றொரு வழிமுறையைக் கேட்பாயாக; பாங்குள்ள எனது அருமைச் சீடனாகிய புலிப்பாணியே, இதை நன்றாகப் புரிந்து கொள். எனக்கு குருவாக விளங்கிய எனது தந்தை போன்ற காலாங்கி நாதர், எனக்கு மிகவும் நேர்மையாகவும் தெளிவாகவும் உபதேசித்த ஞான நீதி இதுவாகும்.
Browse the full list of articles and notes.
